Αναμνήσεις

Νεράϊδα, Φαντασία, Δειλινά! Τρία ήταν τα πιο γνωστά κέντρα διασκέδασης (κοινώς «μπουζούκια») στην Αθήνα τις δεκαετίες του ‘60 και του ‘70. Και δεν είναι σύμπτωση ή τυχαίο ότι και τα τρία ήταν στην περιοχή μας.

Με αφορμή την εορτή της Ζωοδόχου Πηγής στις 17 Απριλίου, βρεθήκαμε στον Ιερό Ναό της Ζωοδόχου Πηγής Τραχώνων ο οποίος είναι δίπλα στον σταθμό του metro Αλίμου και στο ύψος του αριθμού 554 της Λεωφόρου Βουλιαγμένης.

Λεωφόρος Ποσειδώνος 14 και Τρίτωνος 1 στο Τροκαντερό. Ποιος Αλιμιώτης – είτε ανεβαίνοντας προς Αθήνα, είτε κατεβαίνοντας προς την παραλιακή – δεν έχει θαυμάσει περνώντας από εκεί,  τον υπέροχο πύργο Κουλούρα ή αλλιώς «Ο λευκός Πύργος των Αθηνών».

 Ένας πύργος ξεχωριστός σε νεογοτθικό-νεομεσαιωνικό ρυθμό με ταυτόχρονη ύπαρξη νεοκλασσικής διακόσμησης. Πόσοι όμως ξέρουμε την ιστορία του και λεπτομέρειες γι αυτόν;

 

Την Τετάρτη 28 Μαρτίου 2001 ένα αεροπλάνο της Ολυμπιακής Αεροπορίας απογειώθηκε από το αεροδρόμιο του Ελληνικού, εκτελώντας το τελευταίο δρομολόγιο από το Ελληνικό, πραγματοποιώντας την πτήση Αθήνα-Θεσσαλονίκη. Πριν 14 χρόνια δηλαδή!

Τα θρυλικά «ΑΣΤΕΡΙΑ» της Γλυφάδας αποκτούν νέο σύγχρονο πρόσωπο διατηρώντας -ελπίζουμε- όλα εκείνα τα κοσμοπολίτικα στοιχεία, την μοναδικότητα και την γοητεία που τα έκαναν διάσημα όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε όλο τον κόσμο, καθώς κατακλύζονταν από προσωπικότητες, διάσημους σταρ και μεγιστάνες της εποχής! 

Η βίλλα του Κωνσταντίνου Λογοθετόπουλου στο Καλαμάκι θεωρείτο ένα κόσμημα. Ήταν ακριβώς πάνω στην θάλασσα, δίπλα στον Ναυτικό Όμιλο Καλαμακίου, ο οποίος φτιάχτηκε λίγα χρόνια μετά το χτίσιμο της βίλλας.

Το κτίριο Γκρώμαν λίγοι θα το θυμούνται. Μερικοί όμως θα θυμούνται να πηγαίνουν εκεί, όταν λειτουργούσε σε αυτό το κτήριο το ΛΕ΄Αστυνομικό Τμήμα για να βγάλουν την πρώτη τους ταυτότητα. Άλλοι, οι νεώτεροι, θα έχουν ακούσει αυτό το όνομα, γιατί έτσι ονομάζεται ακόμη η περιοχή γύρω από το Συμμαχικό Νεκροταφείο.

Συναντήσαμε την κυρία Βούλα Τσαμτσούρη-Ανεστοπούλου στο διαμέρισμά της στο Καλαμάκι. Οι παλιοί σίγουρα την θυμούνται. Για όσους όμως δεν γνωρίζουν, αναφέρουμε ότι είναι εκείνη που ίδρυσε τα Ιδιωτικά Εκπαιδευτήρια Τσαμτσούρη.

Το συγκεκριμένο άρθρο δεν έχει σχέση με τον Δήμο μας, αλλά είναι μία ωραία ανάμνηση για τους παλιούς και ένας ωραίος τρόπος να ενημερωθούν οι νεώτεροι για τις ημέρες των εορτών των Αθηναίων τις προηγούμενες δεκαετίες.

Και μιας και πλησιάζουν οι παραμονές Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς ας θυμηθούμε πως διασκέδαζαν, και ειδικότερα τι πλήρωναν οι παλαιότεροι,  στα ξενοδοχεία της " Αθηναϊκής Ριβιέρας".

Όπως γράψαμε στο πρώτο μέρος αυτού του ρεπορτάζ , το «Κοσμικόν Κέντρον» Αρζεντίνα του Καλαμακίου ήταν για αρκετά χρόνια το «in» μέρος διασκέδασης εκείνης της εποχής. Μιλάμε για την δεκαετία του ’50 και του ‘60. 

Η Οδός Τσόχα είναι το μικρό δρομάκι ακριβώς πίσω από τα έπιπλα «Μαρμαρίδη». Λίγοι όμως ξέρουν γιατί και πως ονομάστηκε έτσι. Συναντήσαμε τον κ. Κωνσταντίνο Τσόχα και μας μίλησε για τις τέσσερις γενιές Τσόχα που έζησαν και ζουν στο Καλαμάκι.

Εκατό χρόνια κλείνουν από την γέννηση της μεγάλης Κυρίας του Εθνικού Θεάτρου Μαίρης Αρώνη. Γεννημένη στην Αθήνα το 1914, κόρη Κωνσταντινουπολίτη χρηματιστή και καθηγητή της Μεγάλης του Γένους Σχολής Λέανδρου Αρβανιτάκη και ξαδέλφη της Βάσω Μανωλίδου.

Το σπίτι που βρίσκεται στη Θουκυδίδου έχει μία ανατριχιαστική ιστορία που τη δεκαετία του 1960 είχε δεκάδες δημοσιεύματα στον Ελληνικό Τύπο και μερικά χρόνια αργότερα έγινε και ταινία απο τον σκηνοθέτη Ζιλ Ντασέν και πρωταγωνίστρια τη Μελίνα Μερκούρη.