Δεν παύει ποτέ να μας μαγεύει η θέα από τον Λόφο Πανί.

Κάθε φορά που ανεβαίνουμε εκεί, μας καθηλώνει η ανεμπόδιστη θέα σε βουνό και θάλασσα, που κάνει το τοπίο να θυμίζει καρτ ποστάλ. Μπορούμε από εκεί, να δούμε τη μαγευτική θέα στον Σαρωνικό από ψηλά, τον Πειραιά, τον Υμηττό, μέχρι και την Ακρόπολη και τον Λυκαβηττό.

Ο Λόφος Πανί όμως δεν προσφέρει μόνο θέα. Έχει και μεγάλη ιστορία! Και για τον λόγο αυτό, το Υπουργείο Πολιτισμού, λόγω της μεγάλης σπουδαιότητας των ευρημάτων του, το 2012 κήρυξε τον Λόφο Πανί, Αρχαιολογικό Χώρο.

Στο Πανί σώζονται οικοδομικά λείψανα, όστρακα και εργαλεία από οψιδιανό από την προϊστορική περίοδο, καθώς κι ένας τοίχος της τελικής νεολιθικής εποχής κοντά στην κορυφή του λόφου. Ο οψιανός είναι ένα ηφαιστειογενές πέτρωμα, πολύ σκληρό και με κοφτερές ακμές, το οποίο κατά τη Νεολιθική και την Πρωτοελλαδική εποχή, αλλά και αργότερα, εισαγόμενο από τη Μήλο, είχε ευρύτατη χρήση στον Ελλαδικό ηπειρωτικό και νησιωτικό χώρο για την κατασκευή εργαλείων.

Η ανεύρεση χιλιάδων τμημάτων οψιανού, διαμορφωμένων και μη, στον Λόφο Πανί, φανερώνει ότι ο οικισμός που είχε αναπτυχθεί εδώ ήταν κέντρο εισαγωγής και επεξεργασίας του υλικού αυτού. Φαίνεται λοιπόν, ότι οι κάτοικοι των παράκτιων ή και ενδότερων οικισμών του Αλίμου, είχαν συχνές και οργανωμένες επαφές με τα νησιά του Αιγαίου – αποδεδειγμένα με τη Μήλο – κατά τις οποίες αντάλλασσαν τα προϊόντα τους και έφερναν στον τόπο τους διάφορες πρώτες ύλες, όπως πρωτογενείς πυρήνες οψιανού.

Επίσης σώζονται ίχνη –διόλου ευκαταφρόνητα– από αρχαίο λατομείο των κλασικών χρόνων, φυσικά σπηλαιώματα κι ένα υδρομαστευτικό πηγάδι.

Ελισάβετ Μιτσού