Οι Άνθρωποι του Αλίμου

Βούλα Αμιραδάκη: Η Αλιμιώτισσα υψίφωνος

Βούλα Αμιραδάκη: Η Αλιμιώτισσα υψίφωνος

Όταν επισκεφθήκαμε το σπίτι της Ελένης Μαλτέζου-Αμιραδάκη (εγγονής του ιδρυτού της Κοινότητας Καλαμακίου) προκειμένου να συμπληρώσουμε το φωτογραφικό υλικό μας για ένα άρθρο του Alimos Online (σχετικά με  την παλιά Αγορά Μαλτέζου), αντικρίσαμε έναν χώρο γεμάτο με κύπελλα, βραβεία και αφίσες, από καλλιτεχνικές παραστάσεις και φωτογραφίες της κόρης της, Βούλας.

Φωτογραφίες με διάσημους ερμηνευτές από τον χώρο του παγκόσμιου λυρικού θεάτρου και από διάφορες εκδηλώσεις της στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Λογικό λοιπόν ήταν – μιας και εντυπωσιαστήκαμε από το γεγονός ότι ένα άτομο τόσο νεαρής ηλικίας, έχει τόσο μεγάλη πορεία ως λυρικός καλλιτέχνης – να θελήσουμε να ενημερωθούμε για όλο αυτό το καλλιτεχνικό-πολιτιστικό της προφίλ που «ανακαλύψαμε».

Κυρία Αμιραδάκη πως βρεθήκατε στο χώρο της μουσικής;

Προέρχομαι από  δύο καλλιτεχνικές οικογένειες. Ο ένας από τους προπαππούδες μου ήταν βαθύφωνος στο Ελληνικό Μελόδραμα (αρχική ονομασία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής) και μια θεία μου ήταν κορυφαία μπαλαρίνα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Από μικρή είχα ανάλογα ακούσματα και από τους γονείς μου, αλλά και τους παππούδες μου.

Με τον Jose Carreras

Η διαδρομή μέχρι τη σκηνή – σ’ αυτόν τον χώρο – ξέρω ότι είναι μακρά! Θα θέλατε να μας μιλήσετε για τις σπουδές σας;             

Αυτό είναι αλήθεια. Η διαδρομή είναι μακρά. Ξεκίνησα από μαθήτρια του πιάνου σε Ωδείο κοντά στο σπίτι μου, στη Λεωφόρο Ελευθερίας (Αμφιθέας). Στη συνέχεια, σε ανώτερο επίπεδο, στον Πειραϊκό Σύνδεσμο, όπου ολοκλήρωσα το πιάνο, όπως επίσης και αντίστιξη, αρμονία και φούγκα, με άριστα. Εκεί οι καθηγητές μου ανακάλυψαν ότι, άξιζε να ασχοληθώ και με το λυρικό τραγούδι. Είχαν δίκιο διότι, κάθε έτος σπουδών μου, το έκλεινα με αντίστοιχες πάντα διακρίσεις και βραβεία. Μέχρι και το δίπλωμα μονωδίας, πρώτο βραβείο άριστα  παμψηφεί στο Ωδείο Athenaeum, στο οποίο τελείωσα και μελοδραματική με άριστα. Είχε ανοίξει πλέον ο δρόμος για διεθνή άμιλλα. Οι τότε καθηγητές μου με παρότρυναν να πάρω μέρος στον διεξαγόμενο μετά από λίγο καιρό διαγωνισμό του ιδρύματος Μαρία Κάλλας, για υποτροφία στο εξωτερικό. Πράγματι εξασφάλισα ετήσια υποτροφία στο Μιλάνο, η οποία τελικώς διήρκησε τέσσερα έτη, λόγω εξαιρετικής προόδου, την οποία μάλιστα, παρακολουθούσε προσωπικά ο Πρόεδρος του Ιδρύματος, Χρήστος Λαμπράκης. Στο Μιλάνο είχα την τύχη να μελετήσω (σπουδάσω) με τους σπουδαιότερους καλλιτέχνες του  είδους: τον  Μαέστρο Roberto Negri, Διευθυντή σπουδών της Ακαδημίας της Σκάλας του Μιλάνου και την υψίφωνο Maria Luisa Cioni. Το Μιλάνο εξακολουθεί να είναι η Μέκκα της λυρικής τέχνης. Εκεί ήλθε επιτροπή από την Νότια Κορέα για να επιλέξει πρωταγωνίστρια για τη  Madama Butterfly, όπου θα ανέβαζε σ’ ένα – αντίστοιχο με το Μέγαρο Αθηνών – θέατρο στη Νότια Κορέα.  Είχα την τιμή να με επιλέξουν  για τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Η διεθνής άμιλλα συνεχίστηκε με βραβεύσεις στο Palermo, βραβείο Kaleidos, στο  Grand Prix Maria Callas στην Αθήνα, με αποκορύφωμα την Πολιτιστική Ολυμπιάδα της Αθήνας, στο Διεθνή Διαγωνισμό «Δημήτρης Μητρόπουλος» (‘Όπερα της Γης), όπου διακρίθηκα στους τελικούς και μου ανέθεσαν να ερμηνεύσω το ρόλο της Κλυταιμνήστρας  στο Ηρώδειο, στην όπερα Ευμενίδες, που είχε επιλεγεί ειδικά, κατόπιν διεθνούς διαγωνισμού για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Οι προκριματικοί έγιναν ταυτόχρονα σε 4 σημεία του πλανήτη μας : Στην Αθήνα, στο Μόναχο, στη Νέα Υόρκη και στο Τόκιο. Όσοι επελέγησαν ήλθαν στην Αθήνα για τον β’ γύρο και τον τελικό. Η τελετή απονομής των βραβείων έγινε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, με απευθείας σύνδεση της τότε ΕΡΤ. Ακολούθησαν βραβεύσεις σε διεθνείς διαγωνισμούς στη Mantova  & στο Udine. Έτσι, είχα πλέον όλα τα αναγκαία εφόδια για να διεκδικήσω ρόλους σε ανάλογα θέατρα του εξωτερικού. Πράγματι, υπήρξε ανταπόκριση. Τραγούδησα Cavalleria Rusticana, Tosca, στο Udine.  Madama Butterfly στην Ν. Κορέα.  Στην Εθνική Λυρική Σκηνή πρωταγωνίστησα στον ρόλο της Μimi στην όπερα La Boheme, Wesendonck Lieder του Wagner,Prihody Lisky του Leos Sanacek.  Επίσης έλαβα μέρος σε Gala Όπερας στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στο ΄Ιδρυμα Κακογιάννη, στο Ίδρυμα Θεοχαράκη, στο Ηρώδειο (στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών), στο Φεστιβάλ Σύρου κ.α.  Μετείχα επίσης και στην συναυλία, στα πλαίσια του εορτασμού για τα 100 χρόνια του Θωρηκτού Αβέρωφ. 

Τι ιδιαίτερες δυσκολίες αντιμετωπίζει ένας λυρικός ερμηνευτής ;

Πρέπει να διατηρείται σε καλή φυσική και ψυχική κατάσταση συνεχώς. Η τέχνη του λυρικού καλλιτέχνη έχει αναγκαστικά υψηλές απαιτήσεις. Δεν μπορείς να ξεφύγεις ούτε κεραία από την παρτιτούρα, ούτε από το συγκεκριμένο είδος φωνής που απαιτεί ο σύνθετης, ούτε και από την ποιότητα της ερμηνείας του κάθε ρόλου, ως αυτός έχει αποτυπωθεί, τόσο σε ήχο όσο και σε εικόνα πλέον από διάσημους καλλιτέχνες. Δεν μπορείς να αυτοσχεδιάζεις. Οι περισσότεροι από τους ακροατές, έχουν ήδη σαν πρότυπο ηχογραφήσεις & μαγνητοσκοπήσεις διάσημων ερμηνευτών. Δεν υπάρχουν περιθώρια για αποκλίσεις. Μόνη αποδεκτή τοποθέτηση του έργου, είναι εκείνη του σκηνοθέτη.

Ποια είναι τα σχέδια σας για το άμεσο μέλλον;

Έχω την τιμή και την χαρά να συνεργάζομαι με την Συμφωνική Ορχήστρα Αθηνών.

Ευχαριστήσαμε την κυρία Βούλα Αμιραδάκη για τον χρόνο που μας αφιέρωσε, αφού πρώτα της ευχηθήκαμε Καλή Επιτυχία στα μελλοντικά της σχέδια.

 

Μίλησε στην Ελισάβετ Μιτσού