Ο Μπάμπης Κράλιοβιτς είναι θεατρικός παραγωγός και θεατρικός επιχειρηματίας, ιδιοκτήτης των θεάτρων « Ακάδημος» (στην Αθήνα) και « Αυλαία» (στον Πειραιά) και, φυσικά, φανατικός Καλαμακιώτης. Τον συναντήσαμε στην καφετέρια Sol και ήπιαμε μαζί  καφεδάκι συζητώντας για τα παλιά και όχι μόνο.

Γεννημένος στον Πειραιά, μετακόμισε στο Καλαμάκι το 1981 και όπως μας είπε χαρακτηριστικά « το Καλαμάκι δεν το αλλάζω με τίποτα»!

Κύριε Κράλιοβιτς, μιλήστε μας λίγο για το ξεκίνημά σας, για την τόσο μεγάλη και σημαντική σας διαδρομή στο χώρο του θεάτρου.

Μεγάλωσα στον Πειραιά. Ήμουν συμμαθητής με τον Ανδρέα Μπάρκουλη. Μαζί τελειώσαμε το σχολείο και μετά μαζί πήγαμε στην Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου.  Στην πρώτη θεατρική παράσταση που  έπαιξα ως ηθοποιός ήταν στο REX με τον Δημήτρη Μυράτ, την Μελίνα Μερκούρη, την Μιράντα Ζουμπουλάκη, σε ένα έργο με τίτλο « Ο κορυδαλλός».  Ακολούθησαν φυσικά και άλλες.

Και πως δημιουργήσατε το δικό σας πρώτο θέατρο,  την « Αυλαία»;

Είχα βρει έναν χώρο στον Πειραιά, εκεί στεγαζόταν παλαιότερα η Τεχνική Σχολή Αρχιμήδης, την οποία μετέτρεψα σε θέατρο. Και την οποία έκανα πιστό αντίγραφο του Μοντέρνου Θεάτρου του Παρισιού.  Λειτούργησε για πρώτη φορά τον Φεβρουάριο 1966. Ανοίξαμε με το έργο «Ένα σταφύλι στον Ήλιο». Έπαιζαν ο Ανδρέας Μπάρκουλης, η Μιράντα Ζουμπουλάκη, κ.α. Το έργο είχε σαν θέμα τις φυλετικές διακρίσεις κι εγώ υποδυόμουν έναν Νέγρο. Το έργο άρεσε  στο κοινό αλλά δυστυχώς δεν είχε ταμειακή επιτυχία και κατέβηκε γρήγορα. Συνεχίσαμε με διάφορες άλλες παραστάσεις.

 Και το θέατρο «Ακάδημος» πως προέκυψε;

Το «Ακάδημος» λειτουργούσε ήδη σαν θέατρο, με κινηματογραφική παραγωγό την Μαρίκα Καψή (της γνωστής οικογένειας). Από το 1974 το παρέλαβα εγώ και λειτουργεί έκτοτε χωρίς καμία διακοπή. Έχουν περάσει από αυτό το θέατρο όλοι οι μεγάλοι πρωταγωνιστές του ελληνικού θεάτρου. Έχω κάνει τουλάχιστον 170 παραγωγές. Ποιόν να πρωτοπώ και ποιόν να πρωτοθυμηθώ;

Ποιόν από όλους με όσους έχετε συνεργαστεί  έχετε κάνει την καλύτερη συνεργασία;

Από τους παλιούς, τον Μίμη Φωτόπουλο. Ήταν εξαιρετικός. Ο λόγος του ήταν συμβόλαιο.  Από τους  καινούριους τον Χάρη Ρώμα, ο οποίος είναι πραγματικός gentleman. Aλλά και με τον Σπύρο Παπαδόπουλο με τον οποίο συνεργαστήκαμε αρκετές σαιζόν καλά, αλλά στο τέλος διατηρώ ένα παράπονο μαζί του.

Πείτε μας τα έργα που παίζουν αυτή τη στιγμή στα θέατρα σας.

Στον « Ακάδημο» παίζει το «Πρότυπος Οίκος Ανοχής» του Χάρη Ρώμα και στο «Αυλαία» παίζουν « Οι Νοικοκυρές του Facebook» του Γιώργου Μακρή.

Μιλήστε μας τώρα για το Καλαμάκι. Τι σας αρέσει στην περιοχή μας;

Λατρεύω φυσικά την θάλασσα. Είμαι χειμερινός κολυμβητής. Κατεβαίνω τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα στην παραλία, δίπλα στην ‘Οστρια, όπου μαζευόμαστε όλοι οι χειμερινοί κολυμβητές. Μας αρέσει γιατί η καντίνα εκεί παραμένει ανοιχτή όλο τον χρόνο και μπορούμε να κάνουμε το μπανάκι μας, να παίξουμε την ρακέτα μας και μετά να πιούμε το καφεδάκι μας συζητώντας.

Τι δεν σας αρέσει στο Καλαμάκι;   

Κατ’ αρχάς δεν επιτρέπεται να μην υπάρχει στο Καλαμάκι ένας κινηματογράφος. Ένας κινηματογράφος που τα καλοκαίρια θα μπορούσε να λειτουργήσει σαν χώρος που θα γίνονται διάφορες παραστάσεις.  Μετά, οι ταβέρνες που υπάρχουν εδώ, δεν έχουν κάποια ιδιαιτερότητα.  Δηλαδή να ξεκινήσει κάποιος από την Αθήνα και να θελήσει να έρθει εδώ για να φάει κάτι συγκεκριμένο.  Επίσης, δεν έχει κάποιο ωραίο μπαράκι, όπου να μπορεί κάποιος να πιεί το ποτό του και να ακούσει ποιοτικό τραγούδι. Αυτά σε γενικές γραμμές.  Κατά τα άλλα … όπως σας είπα και πριν, «Το Καλαμάκι δεν το αλλάζω με τίποτα».

Μίλησε στην Ελισάβετ Μιτσού