Το κτίριο σύμβολο του Παλαιού Φαλήρου, είναι ένα από τα παλαιότερα κτίρια του Παλαιού Φαλήρου με – κατ’ εκτίμηση – κατασκευή το 1885-1895.
Πρέπει να είναι ένα από τα ελάχιστα «στρογγυλά» κτίρια της εποχής του και μάλλον το μοναδικό σωζόμενο. Είναι το μόνο κτίριο της ακτής του Παλαιού Φαλήρου, που βρίσκεται κάτω από την παραλιακή οδό. Την εποχή που κτίστηκε, στην δυτική του πλευρά υπήρχε παραλία και η οποία μετά το 1970 άρχισε να επιχωματώνεται για να φτιαχτεί η σημερινή Μαρίνα Φλοίσβου και το παραθαλάσσιο πάρκο του Φαλήρου. Αρχικά, τα 10 πρώτα χρόνια από την κατασκευή του, χρησιμοποιήθηκε ως κατοικία.
Περί το 1900, λειτούργησε ως «κοσμικόν κέντρον» της εποχής, από τα πρώτα της ευρύτερης περιοχής με την επωνυμία «Luna Park Station». Το παλιό τραμ, τερμάτιζε ακριβώς πάνω από το κέντρο και έφερνε πλήθη Αθηναίων στην αγαπημένη περιοχή, για να «ξεσκάσουν». Στην εξέδρα έπαιζαν ορχήστρες και γίνονταν χοροί.
Από το 1926 μέχρι το 1940, το κτίριο εκμισθώθηκε και μετονομάσθηκε σε «Φλοίσβος». Ο ιδιοκτήτης Ευάγγελος Μαρσέλλος ήταν αυτός που άλλαξε την όψη του κτιρίου κοντά στη σημερινή, εκμοντερνίζοντάς το στα δεδομένα του 1920-1930. Την ονομασία «Φλοίσβος», την απέκτησε από τον φλοίσβο της θάλασσας, που είναι ο ελαφρύς ήχος από μικρά κύματα που χτυπούν στην ακτή.
Από το 1950 μέχρι το 1968, λειτούργησε ως εστιατόριο και κέντρο διασκέδασης, όπου έκαναν εμφάνιση μεγάλα ονόματα του ελαφρού και τότε μοντέρνου τραγουδιού, κυρίως τα καλοκαίρια. Η περιοχή ήταν ειδυλλιακή, το κτίριο ήταν σε άριστη κατάσταση και ακολουθούσε τις τελευταίες λέξεις της μόδας σε τραπεζοκαθίσματα κλπ.
Από το 1970 μέχρι το 1990, σταδιακά και μετά την επιχωμάτωση της δυτικής πλευράς της εξέδρας και τη δημιουργία νέων κέντρων προς Γλυφάδα, εισέρχεται σε περίοδο παρακμής.
Σε αυτά τα χρόνια χρησιμοποιούνταν ως κέντρο, ταβέρνα κλπ. με αρκετά διαδοχικά διαστήματα εγκατάλειψης και χωρίς να συντηρείται. Η εικόνα αυτού του διαστήματος είναι το κτίριο να δείχνει παλιό-φθαρμένο, ενώ πολλοί κάτοικοι θυμούνται επί χρόνια διάφορες εντυπωσιακές φωτεινές διαφημίσεις, όπως μια της «ΠΙΤΣΟΣ», να «κοσμούν» την περίοπτη στέγη του.
Δεκαετία του ’90. Στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ’90, ο «Φλοίσβος» επαναχρησιμοποιήθηκε ως club cafe και εστιατόριο με την επωνυμία «Θέατρο – Φλοίσβος», κάνοντας και πάλι θραύση στο χώρο. Το κτίριο υφίσταται μια πολύ καλή (για την εποχή εκείνη) συντήρηση και διακόσμηση εσωτερικά, εξωτερικά και στην αυλή του. Στο στρογγυλό ταβάνι του ισογείου φτιάχτηκε μια μπαρόκ οροφογραφία – όχι ελληνική νεοκλασική, αλλά – αξιολογότατη. Το μαγαζί αγκάλιασε άλλη μια γενιά Ελλήνων και ξανάγραψε ιστορία διοργανώνοντας party τις Κυριακές το μεσημέρι, στις οποίες ο κόσμος δεν χώραγε καν στο κτίριο!
2000-2005. Οι δόξες του club, άρχισαν να περνούν, ενώ το κτίριο – λόγω γκρίνιας για ενόχληση προς τις απέναντι πολυκατοικίες – ωθείται στο να χρησιμοποιείται ως πιο «χαλαρό» bar και εστιατόριο και επωλήθη στον Όμιλο Καστελόριζο.
- Μετά από ενέργειες του Δήμου Παλαιού Φαλήρου, το κτίριο καταχωρείται στην ιδιοκτησία του.
Έκτοτε και μέχρι σήμερα, το κτίριο έγινε Εκθεσιακός Χώρος και Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου.
Επιμέλεια : Ελισάβετ Μιτσού
Με πληροφορίες από: neoclassicalgreece.blogspot.com
