Το εστιατόριο που στα τραπέζια του είχε καθίσει ο Χατζηδάκις, ο Θεοδωράκης, ο Παπανδρέου αλλά και ο Κάρολος Κουν, έκλεισε.
Βρίσκεται στη στοά στην αρχή της Κολοκτοτρώνη και η είδηση έγινε γνωστή από τον συγγραφέα και σύμβουλο εστίασης Μιχάλη Μένεγο, ο οποίος ανήρτησε στο προσωπικό του προφίλ στο Facebook:
«Στην Κολοκοτρώνη, στη στοά του Κεντρικού, το εστιατόριο Κεντρικόν έκλεισε για πάντα. Πουλήθηκε, μου είπαν οι σερβιτόροι του απέναντι μπαρ. Έκλεισε για καλοκαίρι και δεν ξανάνοιξε. Εργασίες γίνονται μέσα, ποιος ξέρει σε τι θα μετατραπεί; Ένα εστιατόριο ανθρώπινο, ένα μαγειρείο της προκοπής δεν έμεινε σε ολόκληρο το κέντρο για να φάνε κάπου καλά και προσιτά ένα πιάτο φαΐ και να πάρουν μια ανάσα τόσες εκατοντάδες εμποροϋπαλλήλων κι εργαζομένων σε εταιρείες και υπηρεσίες, παρά μόνο πρόχειρο φαγητό με ύλες άγνωστης προέλευσης. Ο Δυρός, το Ιντεάλ, η Δωρίς, το Άνθος, τώρα το Κεντρικό, που είχε ρίξει και τις τιμές του μα όχι και την ποιότητα, δίνουν τη θέση τους σε αυτοαναφορικά κοκτέιλ-μπαρ/μιξοκαφετέριες που τίποτα απολύτως δεν προσφέρουν στην περιοχή παρά μόνο στην ξιπασιά των ιδιοκτητών, στον λογαριασμό τους στο Ίνσταγκραμ και στα όνειρά τους για μια θέση στα “καλύτερα μπαρ του κόσμου”, διότι “αφού μπορούν κι οι άλλοι τότε γιατί όχι κι εμείς;” και σε τουρίστες των Αιρ Μπι εν Μπι, καταναλωτές/βαθμολογητές/ρομπότ. Κανείς όμως δεν φροντίζει να σεβαστεί την ιστορία του χώρου που καταλαμβάνουν, τη μνήμη της ίδιας της πόλης, και γι’ αυτό ακριβώς το μέλλον τους είναι προδιαγεγραμμένο και βεβαίως μετρημένο».
Ο χώρος πουλήθηκε στην αλυσίδα «Μπιφτεκάκια και σουβλάκια».
Η ιστορία:
Το «Κεντρικόν» αποτελούσε ένα εμβληματικό εστιατόριο για τη ζωή και την ιστορία της Αθήνας. Ξεκίνησε από τον Γιώργο Νάνο ως απλό καφέ το 1935 και είχε την ονομασία «Λεύκες». Βρισκόταν απέναντι από το θέατρο «Κεντρικόν (πρώην Φυρστ) και κατά τη διάρκεια του ΒΠΠ οι Γερμανοί το μετέτρεψαν σε γκαράζ. Μετά την κατοχή η γυναίκα του Νάνου ξεκίνησε να φτιάχνει κεφτέδες και άλλους μεζέδες. Το 1963 η κόρης τους παντρεύεται τον Δημήτρη Κουτουζή, σερβιτόρο του King George, που ξαφνικά βρίσκεται να είναι ιδιοκτήτης και μάγειρας του καφενείου. Το 1965 ο διορατικός Κουτουζής το μετατρέπει σε μικρό εστιατόριο που ζει στιγμές δόξας καθώς η Αθήνα αρχίζει να γίνεται τουριστικός προορισμός.
Τατιάνα Τζινιώλη
