Επέτειος της 28ης Οκτωβρίου και στο σχολείο ήταν μεγάλη τιμή και καμάρι να ντυθείς τσολιαδάκι ή Αμαλία.
Επέτειος της 28ης Οκτωβρίου και στο σχολείο ήταν μεγάλη τιμή και καμάρι να ντυθείς τσολιαδάκι ή Αμαλία.
Η δολοφονία της Ήβης Αθανασιάδου συνέβη την ημέρα της αποχώρησης των Γερμανών από την Αθήνα, στο τέλος της Κατοχής.
Το Σάββατο της 21ης Οκτωβρίου του 1972, το NAMC YS-11A της "Ολυμπιακής Αεροπλοΐας", απογειώθηκε στις 19.55 από την Κέρκυρα με προορισμό την Αθήνα και συγκεκριμένα το αεροδρόμιο του Ελληνικού.
Οι περισσότεροι παλιοί Καλαμακιώτες έχουν βαφτιστεί στον Ι.Ν. Μεταμόρφωσης Σωτήρος.
Όλοι οι παλιοί Καλαμακιώτες θα θυμούνται το σινεμά «Αχίλλειον»!
Φωτογραφία τραβηγμένη το 1981 δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου, στο τέρμα της οδού Ανδρούτσου στο Καλαμάκι.
Το κτίριο Γκρώμαν λίγοι θα το θυμούνται.
Πριν 184 χρόνια η Αθήνα ανακηρύχθηκε ως η πρωτεύουσα της Ελλάδας.
Η Μαίρη Αρώνη έμενε στο Καλαμάκι, σε μία βίλλα στην οδό Σαλαμίνος – αργότερα Διομήδη Κομνηνού - 8 (κοντά στο Συμμαχικό Νεκροταφείο).
Ήταν Νοέμβριος του 1991 όταν το πρώτο κατάστημα της Praktiker Hellas άνοιξε τις πόρτες του.
Ο Άλιμος είχε τρία θερινά σινεμά. Ούτε ένα, ούτε δύο, αλλά τρία!
Η βίλλα του Κωνσταντίνου Λογοθετόπουλου στο Καλαμάκι θεωρείτο ένα κόσμημα.
Στη φωτογραφία του 1953, βλέπουμε τον Αθλητικό Όμιλο Καλαμακίου στο θεμέλιο λίθο της Παναγίτσας του Παλαιού Φαλήρου.
Στις 22 Ιουνίου του 1992 , στην γωνία Θουκυδίδου και Μεγίστης, (δίπλα στο σημερινό «Εμαγιέ») ξεκίνησε την λειτουργία του ένα μαγαζί που έμελλε να γράψει ιστορία στο Καλαμάκι, « Ο Φανούρης».
Νοσταλγία ήταν το συναίσθημα που νοιώσαμε, βλέποντας το video που έφτασε στα χέρια μας πριν λίγο καιρό.
Ήταν 19 Ιουλίου του 2004, λίγες εβδομάδες πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες, όταν πραγματοποιήθηκε το πρώτο δρομολόγιο του νέου τραμ της Αθήνας.
«Τράβα-τράβα-τράβα, καροτσιέρη τράβα. Και στο Καλαμάκι κόψε για ουζάκι! Ε! Ρε ντουνιά...!» τραγουδούσε ο Σπύρος Ζαγοραίος, σε στίχους του ρεμπέτη Απόστολου Χατζηχρήστου και η διασκέδαση των Αθηναίων κάποιες δεκαετίες παλαιότερα ήταν μία βόλτα στο Καλαμάκι, που εκείνη την εποχή θεωρείτο εξοχή, «για φρέσκο ψαράκι και μαριδούλα», μεζεδάκια, ρετσίνα και ουζάκι.
Σαν σήμερα, πριν 30 χρόνια, στις 11 Ιουλίου του 1988, ο εφιάλτης της τρομοκρατίας χτύπησε το κρουαζιερόπλοιο «City of Poros».
Η διασκέδαση των Αθηναίων κάποιες δεκαετίες παλαιότερα ήταν μία βόλτα στο Καλαμάκι, που εκείνη την εποχή θεωρείτο εξοχή, «για φρέσκο ψαράκι και μαριδούλα», μεζεδάκια, ρετσίνα και ουζάκι.
«Τράβα-τράβα-τράβα, καροτσιέρη τράβα. Και στο Καλαμάκι κόψε για ουζάκι! Ε! Ρε ντουνιά...!» τραγουδούσε ο Σπύρος Ζαγοραίος, σε στίχους του ρεμπέτη Απόστολου Χατζηχρήστου και η διασκέδαση των Αθηναίων κάποιες δεκαετίες παλαιότερα ήταν μία βόλτα στο Καλαμάκι, που εκείνη την εποχή θεωρείτο εξοχή, «για φρέσκο ψαράκι και μαριδούλα», μεζεδάκια, ρετσίνα και ουζάκι.