Σκηνές βγαλμένες από ταινία θρίλερ έζησε χθες μία Αλιμιώτισσα σε στενό του Αγίου Δημητρίου.
Γνωστή επιχειρηματίας της Αγοράς Θουκυδίδου, μοιράστηκε με τους διαδικτυακούς της φίλους την περιπέτεια που έζησε χθες το βράδυ, εν μέσω καταρρακτώδους βροχής, στον Άγιο Δημήτριο.
Η ανάρτησή της:
Θέλω να μοιραστώ μαζί σας αυτό που μου συνέβη πριν λίγες ώρες. Βρέθηκα για μια δουλειά στον Άγιο Δημήτριο και τελειώνοντας ξεκίνησε η καταρρακτώδης βροχή. Μπήκα στο αυτοκίνητό μου να φύγω για Ηλιούπολη και λίγα μέτρα πιο κάτω στάθμευσα με αναμμένη μηχανή και φώτα για να συμβουλευτώ το GPS ώστε να αποφύγω αναστροφή στη λεωφόρο Αγίου Δημητρίου. Εκείνη τη στιγμή γινόταν ο κατακλυσμός του Νώε, δεν έβλεπα τίποτα έξω από το πολύ νερό που έπεφτε, τα τζάμια θολωσαν από μέσα, τέλος. Δεν πειράζει, θα δω το δρομολόγιο και σιγά σιγά θα φύγω, σκέφτηκα. Έχω σταματήσει επί της λεωφόρου και πολύ κοντά σε συμβολή με κάθετο μικρό δρόμο στα δεξιά μου. Μέσα στον ορυμαγδό κατεβαίνει ένα ιχ από το στενό στη λεωφόρο και σταματάει στην αριστερή πλευρά (καταλαβαίνω ότι θα στρίψει αριστερά). Κορναρει, ξανακορναρει με μανία, σκέφτομαι κάποιον περιμένει και κορνάρει για να τον ακούσει, συνεχίζει τρίτη φορά, τέταρτη φορά συνεχόμενα και νευρικά. Κυλάει και βρίσκεται το μπροστά αριστερο φανάρι του αρκετά κοντά στο δικό μου δεξί, δηλαδή σα να βγαίνει ανάποδα στη λεωφόρο. Καθαρίζω το παρμπρίζ με το χέρι, δεν βλέπω κάτι. Αυτόματα ξανακοιτάω δεξιά μου να βεβαιωθώ πως δεν εμποδίζω κάποια είσοδο πάρκινγκ, δεν υπάρχει ούτε πάρκινγκ, ούτε σπίτι, ούτε τίποτα. Ένα κακοτραχαλο οικόπεδο πέτρες χώματα κλπ. Μέχρι να γυρίσω μπροστά το κεφάλι μου, μέσα σ αυτόν τον κατακλυσμό, ένας μανιακός έχει ανοίξει την πόρτα του συνοδηγού έχει χωθεί μέσα, με βρίζει αχαρακτήριστα, ουρλιάζει βρισιές και το μόνο που καταλαβαίνω μέσα στο παραλήρημά ήταν "να κάνω πίσω" (σημειωτέον στο σημείο θα μπορούσε να παρκάρει κάποιος νόμιμα). Κλείνει την πόρτα μου με τόση δύναμη που παραλίγο να ξεκουμπώσει και να πέσει κάτω. Ταραγμένη όπως ήμουν κλειδώνω πόρτες, βάζω όπισθεν και κάνω σιγά σιγά πίσω, δεν βλέπω, από τη βροχή και το θάμπος αν υπάρχει πίσω αυτοκίνητο, κάδος, ένας πεζός ένα παιδί... Θέλει προσοχή κ όλο αυτό γίνεται αργά. Εκνευρίζεται προφανώς ο εν λόγω "Πετροπανάγος", βάζει πρώτη και σκάει πάνω στο αυτοκίνητό μου. Ακούω το χαρακτηριστικό θόρυβο των φαναριών που έγιναν θρύψαλα, κάνω να φύγω κ με ξανατρακαρει!
Ε, μέχρι εκεί νομίζω αρκετή υπομονή έκανα, είχα σκοπό να σηκωθώ να φύγω να λήξει το θέμα αλλά τώρα με τράκαρε, οπότε βουτάω το κινητό μου να πάρω το 100. Την ίδια στιγμή ξαναβλέπω τον εν λόγω Πετροπανάγο αφηνιασμένο να τραβάει την πόρτα μου. Επειδή πρόλαβα να κλειδώσω αυτή τη φορά εξεμάνη, χτυπάει με μπουνιές και κλοτσιές πόρτες παράθυρα, βρίζει ακόμα χειρότερα και μέσα σ όλα αυτά απειλεί ότι θα με βρει κ ο νοών νοείτω. Πιθανώς βλέπει ότι τηλεφωνώ, μπαίνει στο αυτοκίνητο και φεύγει. Ενημερώνω για το περιστατικό την αστυνομία κ προλαβαίνω να δω τον μισό αριθμό του.
Όλο μαζί κράτησε 3 λεπτά ας πούμε. Την ταραχή μου την υποπτεύεστε... Αμέσως εμφανίζονται 2-3 άνθρωποι να δουν αν είμαι καλά, πρόθυμοι να μου δώσουν στοιχεία για μάρτυρες. Ο κατακλυσμός καλά κρατεί ανταλλάσω τηλέφωνα με τους ανθρώπους και παράλληλα εμφανίζεται γιαγιά με ζακέτα παντόφλα και ομπρέλα να με ρωτήσει "γιατί μπλέκω μ αυτούς". Να μην μακρυγορήσω άλλο, έμαθα από τη γιαγιά που μένει ο παλικαράς και ότι του είχαν κάψει το αυτοκίνητο στο παρελθόν κλπ κλπ. "Τώρα που μιλάμε, μου είπε η γιαγιά πριν φύγει, αυτός είναι κάπου κρυμμένος και σε παρακολουθεί. Μη μπλέκεις".
Φεύγουν όλοι, βγαίνω, κοιτάζω όσο βλέπω μέσα στη βροχή, το φανάρι εντάξει, το δικό του έσπασε, πιο πίσω μ έχει γδαρει...
Περιμένω μέσα στη βροχή το 100 περισσότερο από μισή ώρα, ξανατηλεφωνώ, αργούσαν. Ο Πετροπανάγος κρυμμένος. Πόσο να περιμένω και τι ακριβώς περιμένω; να του κάνω μήνυση;
Έφυγα. Πριν λίγο μου τηλεφώνησε μάρτυρας και μου έδωσε ολόκληρο τον αριθμό κυκλοφορίας του. Άρα ξέρω πλέον τα πάντα. Και τώρα;
Μπλέκεις;;; που είπε και η γιαγιά...
Ένα έχω να πω, και αυτός είναι και ο λόγος όλης αυτής της ανάρτησης. Μια συμβουλή ειδικά στους νέους οδηγούς, στα νέα παιδιά που το αίμα τους βράζει και τα πνίγει το δίκιο πολλές φορές:
Αν δεις μπροστά σου άνθρωπο σ αυτή την κατάσταση, ακόμα κι αν έχεις δίκιο φύγε. Και φύγε σύντομα. Με καθαρό μυαλό, τώρα, σκέφτομαι ότι από την πρώτη του επίθεση έπρεπε να φύγω, να μην κάνω πίσω για να τον διευκολύνω. Αυτοί οι άνθρωποι πολλές φορές κουβαλάνε όπλα, μαχαίρια κ αν κρίνω απ αυτό που βίωσα δεν έχουν πραγματική επαφή με το περιβάλλον και είναι αδίστακτοι. Μακριά και σβέλτα!
Αυτά τα ευχάριστα γι απόψε.
Καληνύχτα μας κι άλλο κακό να μη μας βρει.
