O Ανδρέας Μητρόπουλος είναι σχεδόν συνώνυμο με το «πάμε για καφέ στο Premier».
Πάντα χαμογελαστός και εξυπηρετικός, είναι αρκετές οι φορές που λέμε πρώτα σε εκείνον καλημέρα και μετά στην οικογένειά μας, ειδικά όταν είναι από αυτά τα πρωινά που έχουμε περάσει από το καφέ της οδού Αριστοτέλους 39, ώστε να πάρουμε καφέ και ένα κομμάτι κέικ πριν πάμε βιαστικά στη δουλειά μας. Καθώς λοιπόν, είναι ένα πρόσωπο που οι περισσότεροι Καλαμακιώτες/ισσες γνωρίζουν, θελήσαμε να μάθουμε περισσότερα για εκείνον.
«Ξεκίνησα το 2004 να εργάζομαι εδώ και θυμάμαι πως την πρώτη ημέρα είχα αρκετό άγχος. Τη συνέντευξη με την Παρασκευή (σ.σ. Γραψοπούλου, ιδιοκτήτρια του Premier), την είχε κανονίσει ένας γνωστός μου και εγώ τότε ερχόμουν ως πελάτης εδώ. Είχα εμπειρία σε χώρο εστίασης, καθώς είχα δουλέψει στο εστιατόριο της Βέτας Μπετίνη στο Γκάζι αλλά θα ήταν η πρώτη μου δουλειά σε καφετέρια».
Τον ρωτήσαμε αν θυμάται κάποιο ιδιαίτερο περιστατικό που έχει συμβεί αυτά τα χρόνια: «Ήταν μία εποχή που είχαμε πλαστικές τέντες στον εξωτερικό χώρο. Ένα βράδυ λοιπόν έπιασε ξαφνική βροχή και έπρεπε να τις κλείσω, αλλά θα έπρεπε να βγω στην εξωτερική πλευρά. Όπως καταλαβαίνεις, έγινα «μούσκεμα» γιατί έβρεχε καταρρακτωδώς. Η Παρασκευή μου είπε να γυρίσω σπίτι να αλλάξω αλλά επειδή είχε πολύ δουλειά δεν δέχτηκα. Ευτυχώς, είχε γενέθλια ένας φίλος και στα δώρα που του είχαν φέρει ήταν και μία μπλούζα. Κατέβηκα κάτω λοιπόν, τη φόρεσα, και πέρασα με αυτή την υπόλοιπη βάρδιά μου».
Πριν το Premier είχε εργαστεί και ως βοηθός λογιστή σε φοροτεχνικό γραφείο, στη συνέχεια στον τομέα της πώλησης αλλά και της εστίασης. Πήγε στη Le Monde και πήρε το πτυχίο του στη μαγειρική από το ΙΕΚ ΔΟΜΗ, με δάσκαλο τον επίσης Αλιμιώτη, Βασίλη Καρούμπα. Όπως μας είπε, αυτό που δεν ξέρουν πολλοί είναι πως συνθέτει μουσική και στίχους και γράφει διηγήματα σε διάφορα είδη. «Τις ιδέες μου τις γράφω παντού. Τα τραγούδια ασχολούνται κυρίως με κοινωνικά θέματα αλλά και την επικαιρότητα και τον έρωτα. Γράφω όπου βρω όταν μου έρθει η ιδέα, έχω στίχους ακόμη και σε χαρτί κουζίνας».
Τι είναι όμως αυτό που του αρέσει περισσότερο στη δουλειά του; «Η επικοινωνία με τον κόσμο. Την απολαμβάνω. Επίσης, το ότι είμαστε σαν οικογένεια εδώ. Η ‘μαμά μας’ είναι η Παρασκευή και όλοι εμείς ‘τα αδέλφια’ που έχουμε έναν ‘ρόλο’. Μάλιστα, ο κολλητός μου φίλος, ο Άρης Rossi, δούλευε και εκείνος εδώ πριν κάποια χρόνια».
Μένει στο Παλαιό Φάληρο, κοντά στα όρια με τον Δήμο μας. Έτσι, δε θα μπορούσαμε να μην τον ρωτήσουμε τι του αρέσει στον Άλιμο. «Πως είναι σαν μία μικρή επαρχιακή πόλη. Η αγορά του είναι κοντά και περπατείται, πως όλα είναι συγκεντρωμένα και ακόμη και για έναν απλό καφέ να πας, σίγουρα θα δεις κάποιον γνωστό».
Μίλησε στην Τατιάνα Τζινιώλη
