Συναντήσαμε τον Δημήτρη Γιαννουλάκη, σε γνωστό παραλιακό cafe της πόλης μας. Είχε τύχει να δούμε φωτογραφίες του και μας είχε κινήσει το ενδιαφέρον να γνωρίσουμε αυτόν τον νέο φωτογράφο με τις τόσο «δυνατές» φωτογραφίες.

Μας είχε κάνει εντύπωση το «ανατρεπτικό» ύφος των φωτογραφιών του και η ιδιαίτερη έμφαση σε λεπτομέρειες.

Θελήσαμε να μας ξεναγήσει στον κόσμο της φωτογραφίας και της δικής του πραγματικότητας που δημιουργεί με κάθε μαγικό κλικ της μηχανής του.

Το πρώτο πράγμα που μας έκανε εντύπωση στις φωτογραφίες του Δημήτρη είναι, αυτή η αίσθηση του απίθανου ή για να το πω περιφραστικά «Μα πως είναι δυνατόν; Που το είδε!». Γιατί το στοιχείο της έκπληξης, της ανατροπής, της ιδιαίτερης σύνθεσης είναι ορισμένα από τα χαρακτηριστικά του γνωρίσματα ως φωτογράφου.

- Δημήτρη, έχεις γεννηθεί στον Άλιμο; Σχολείο πήγες στην πόλη μας;

Έχω γεννηθεί στον Άλιμο και μένω στον Άλιμο. Γυμνάσιο πήγα στο 5ο, και Λύκειο στο Θουκυδίδειο.

-Γνώριζες από μικρός ότι ήθελες να ασχοληθείς με την φωτογραφία ή προέκυψε στην πορεία;

Προέκυψε στην πορεία. Μετά το Λύκειο, πέτυχα στην Γεωπονική και πήγα στην Κρήτη. Στην πορεία είδα ότι δεν με ενδιέφερε καθόλου και διέκοψα τις σπουδές μου.

-Πότε ξεκίνησες να ασχολείσαι με την φωτογραφία;

Μετά την Κρήτη, μόλις γύρισα στην Αθήνα άρχισα ερασιτεχνικά να ασχολούμαι με την φωτογραφία και τότε  κατάλαβα, ότι ήταν το μόνο πράγμα που είχε πραγματικό νόημα και σκοπό μέσα μου . Οπότε,  φοίτησα σε σχολή ΙΕΚ παρακολουθώντας μαθήματα φωτογραφίας.  Η τέχνη όμως δεν διδάσκεται, διδάσκεται μόνο η τεχνική.

Ποια θέματα προσεγγίζεις με τον φακό σου και ποια σε αφήνουν αδιάφορο;

Με αφήνουν αδιάφορο τα συνηθισμένα θέματα.Τα άμεσα θέματα. Μου αρέσει να προσεγγίζω το θέμα μου έμμεσα. Προσπαθώ να δημιουργώ το δικό μου κόσμο και όχι να αναπαριστώ τον κόσμο όπως τον βιώνω καθημερινά.

Να εστιάζω το φακό σε κάποια λεπτομέρεια, κάτι που βλέπω εγώ ως ασυνήθιστο. Μία εικόνα που θα με συγκινήσει, κάποια σχήματα ή χρώματα πουθα ερεθίσουν το ενδιαφέρον μου. Κοιτώντας μια φωτογραφία ο κάθε άνθρωπος θα δει σε αυτήν, διαφορετικά πράγματα. Γι’ αυτό δεν βάζω ποτέ λεζάντες στις φωτογραφίες μου, δεν κατευθύνω. Ο καθένας βλέπει κάτι διαφορετικό. Σκοπός μου είναι να αποδείξω ότι κάτι που περνάει ως αδιάφορο στην καθημερινότητα ενός ανθρώπου, στην πραγματικότητα κρύβει μία πλευρά που έχει ενδιαφέρον.

Υπάρχουν άνθρωποι ή καταστάσεις που ανατρέχεις για να αντλήσεις έμπνευση;

Η έμπνευση στη φωτογραφία μου, προέρχεται από γεγονότα που δεν έχουν καμία σχέση με την ίδια τη φωτογραφία σα τέχνη. Οι φωτογραφίες είναι απλά το αποτέλεσμα των βιωμάτων και της ψυχοσύνθεσης μου. Προσωπικά βλέπω τα πάντα γύρω μου σαν ένα λευκό καμβά που θα πάω και θα ζωγραφίσω κάτι πάνω σε αυτόν.  

-Σου αρέσει να φωτογραφίζεις τοπία ή ανθρώπους/πορτραίτα;

Και τα δύο.  Δεν έχω κάποιο συγκεκριμένο τοπίο στα αγαπημένα, αλλά αποφεύγω να φωτογραφίζω τα τοπία με τον κλασσικό τρόπο. Προσπαθώ να αναδείξω από το τοπίο αυτό που δε φαίνεται. Π.χ. σε ένα βουνό, δεν θα βγάλω αναγκαστικά το βουνό, αλλά τις λεπτομέρειές του. Ή το ίδιο το βουνό σε αλληλεπίδραση με τα υπόλοιπα φυσικά φαινόμενα δίπλα του κ.τ.λ. Όσο για τα  πορτραίτα, είναι από τις αγαπημένες μου κατηγορίες. Γιατί ο καθένας έχει να δώσει από τη φύση του κάτι διαφορετικό από τον άλλο στο βλέμμα και αυτό από μόνο του το καθιστά αρκετά ενδιαφέρον!

Η φωτογραφία είναι για σένα επάγγελμα;

Επαγγελματικά ασχολούμαι για βιοποριστικούς λόγους. Φωτογραφίζω διάφορα events, καλλιτεχνικούς χώρους, μουσικά δρώμενα.Στον ελεύθερό μου χρόνο κάνω καλλιτεχνική φωτογραφία, καθώς αυτός είναι ο μόνος χώρος όπου μπορώ να είμαι 100% ειλικρινής με τον εαυτό μου και να πράττω ακριβώς όπως νοιώθω, χωρίς κανόνες και ‘πρέπει’ .

Πες μας ορισμένους γνωστούς καλλιτέχνες, τους οποίους έχεις φωτογραφίσει επαγγελματικά;

Είναι πάρα πολλοί. Ενδεικτικά θα σας πω μερικούς: Ονιράμα, Ρόκκος, Φουρέϊρα, Δάντης, Ρουβάς, Υπόγεια Ρεύματα, Γιάννης Βαρδής και πολλοί άλλοι. Σε  δημόσιους χώρους έχω δουλέψει στο Μουσείο Μπενάκη, στην Στοά του Βιβλίου, στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού και αλλού.

Πόσο σημαντικό είναι για έναν φωτογράφο μία έκθεση, μία παρουσίαση;

Για μένα δεν είναι. Έχω πάρει μέρος σε ομαδική υπαίθρια έκθεση και είναι κάτι που δεν θεωρώ πολύ σημαντικό.

Έχει επηρεαστεί η δουλειά σου από κάποιον μεγάλο φωτογράφο;

Δεν έχω επηρεαστεί από κανένα, καθώς επιτηδευμένα δεν μελετάω άλλους φωτογράφους, για τον λόγο ότι δε θέλω να επηρεάζομαι από άλλες αντιλήψεις και τεχνοτροπίες. Προσπαθώ να φωτογραφίζω με το δικό μου τρόπο και ας είναι ανορθόδοξος. Μου φτάνει ότι είναι δικός μου! Αν με ρωτήσεις όμως, ποιόν θεωρώ τον μεγαλύτερο φωτογράφο με την κάθε έννοια όλων των εποχών και ποιός είναι αυτός που με αγγίζει περισσότερο από όλους, αυτός είναι ο σκηνοθέτης Andrei Tarkovsky. Για μένα, στο επίπεδό του τερματίζουν οι τέχνες με τη μορφή που έχουν ως και σήμερα . 

 

Ευχαριστήσαμε τον Δημήτρη για τον χρόνο που μας αφιέρωσε και του ευχηθήκαμε να μπορεί να αιχμαλωτίζει πάντα, τις καλύτερες αόρατες από τα μάτια των άλλων, στιγμές!

 

 

Μίλησε στην: Ελισάβετ Μιτσού

Φωτογραφία του Δημήτρη: Alimos Online