Συναντήσαμε τον Δημήτρη Κουμούλη, λίγες ώρες πριν αναχωρήσει για την Καλιφόρνια. Το ραντεβού μας ήταν σε γνωστή καφετέρια της παραλίας μας και αισθανθήκαμε τυχεροί που μπορέσαμε να κανονίσουμε αυτή τη συνάντηση, μιας και έρχεται μόνο μία φορά τον χρόνο στην Ελλάδα.
Είχε μόλις δώσει μία διάλεξη εκείνο το πρωινό στο Πολυτεχνείο και στην λίγη ώρα που του απέμενε μέχρι να πάει στο αεροδρόμιο, μπορέσαμε και συναντηθήκαμε.
Δημήτρη, κατ΄ αρχάς να σου πω - κάτι που σίγουρα θα έχεις ξανακούσει - ότι η επιστήμη σου προκαλεί δέος στον μέσο κοινό άνθρωπο. Οπότε, θα σε παρακαλέσω να μας τα πεις όσο πιο απλά γίνεται. Αν θέλεις, να ξεκινήσουμε από το σχολείο σου, τις σπουδές σου και να προχωρήσουμε στα πιο περίπλοκα! (Γελάει)
Γεννήθηκα το 1982, στον Άλιμο. Οι γονείς μου κι εκείνοι είναι Αλιμιώτες. Φοίτησα στο Δημοτικό στην Φαν Βάϊκ, Γυμνάσιο στο 5ο και Λύκειο στο 4ο. Κατόπιν σπούδασα Χημικός Μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (ΕΜΠ). Απέκτησα το Μεταπτυχιακό μου Δίπλωμα Ειδίκευσης και το Διδακτορικό μου στην επιστήμη της Νανοτεχνολογίας και Φυσικής από το Εθνικό Κέντρο Έρευνας των Φυσικών Επιστημών «Δημόκριτος» και το ΕΜΠ, όπου και αποφοίτησα με άριστα. Βγαίνοντας πρώτος, μου χορηγήθηκε υποτροφία για ερευνητικό έργο στο εξωτερικό. Εργάστηκα λοιπόν ως ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Trento (Ιταλία), καθώς και στο Τμήμα Χημείας του Πανεπιστημίου του Lodz ( Πολωνία).
Ποιες χώρες θεωρούνται ότι είναι οι καλύτερες για την επιστήμη σου;
Η Αμερική και η Ιαπωνία. Γι αυτό και όνειρο ζωής ήταν να μπορέσω να βρεθώ και να κάνω έρευνα στην Αμερική. Τα τελευταία 4 χρόνια ζω και εργάζομαι ως ερευνητής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, του Λος Άντζελες (UCLA) και στο Εθνικό Κέντρο Σωματιδιακής και Πυρηνικής Φυσικής (TRIUMF) του Καναδά στο Βανκούβερ.
Εργάζομαι σε θέματα προηγμένης φυσικής και χημείας που παρατηρούνται στη μάκρο- και νανοκλίμακα και σχετίζονται με Ημιαγωγούς, Τοπολογικούς Μονωτές και Πυρηνικό Μαγνητισμό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της έρευνας μου αποτελεί η πρόσφατη εργασία μου που δημοσιεύτηκε στα Πρακτικά της Ακαδημίας των Επιστημών της Αμερικής (PNAS), ένα από τα πιο υψηλής επιστημονικής ποιότητας περιοδικά όπου και παρουσιάζω στη διεθνή επιστημονική κοινότητα μία νέα μέθοδο που συνδυάζει για πρώτη φορά τη Νανοτεχνολογία με τους επιταχυντές σωματιδίων υψηλής ενέργειας.
(Κουνάω το κεφάλι δείχνοντας ότι «καταλαβαίνω» ακριβώς για τι πράγμα μιλάει!...)
Σου αρέσει η ζωή στην Αμερική;
Η ζωή στην Αμερική μου αρέσει γιατί είναι οι συνθήκες ιδανικές για την έρευνά μου. Υπάρχει η άνεση και η υποδομή. Στην Αμερική, οι πόρτες ανοίγουν για καινοτόμες ιδέες και σου παρέχουν όποια βοήθεια χρειαστείς. Και στην Ελλάδα έχουμε πολύ καλούς επιστήμονες, αλλά δυστυχώς δεν έχουμε τα μέσα. Όλοι οι Έλληνες επιστήμονες που βρίσκονται στο εξωτερικό, έχουν τις βάσεις τους από Ελληνικά πανεπιστήμια και Έλληνες καθηγητές και οι οποίοι είναι εξαιρετικοί.
Έχεις σκοπό να ξαναγυρίσεις στην Ελλάδα για μόνιμα κάποτε;
Ναι, θα ήθελα να γυρίσω κάποια μέρα. Το όνειρο κάθε Έλληνα επιστήμονα είναι να γυρίσει στην πατρίδα. Θα ήθελα να διδάξω μετά από αρκετά χρόνια εδώ και να μεταφέρω τις γνώσεις μου και τις εμπειρίες μου.
Ήταν πάντα το όνειρό σου να γίνεις πυρηνικός επιστήμονας;
Σαν παιδί είχα κι εγώ τα συνηθισμένα όνειρα, να γίνω πιλότος κ.λπ. Στο Λύκειο όμως άρχισε να με ενδιαφέρει πολύ η χημεία, μου άρεσε η ιδέα των πειραμάτων, των εργαστηρίων και ένας καθηγητής μου με προέτρεψε να δηλώσω στο μηχανογραφικό τους χημικούς μηχανικούς.
Η πιο συγκλονιστική σου ημέρα ήταν όταν βρέθηκες στο Πανεπιστήμιο της Αμερικής;
Όχι, η πιο συγκλονιστική μου ημέρα ήταν όταν μπήκα και βρέθηκα στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Αισθανόμουν ότι όλα ξεκινάνε από εκείνη τη στιγμή!
Στην Καλιφόρνια, πως περνάς τον χρόνο σου όταν δεν είσαι στην δουλειά σου;
Η Καλιφόρνια έχει το καλό ότι σου προσφέρει τα πάντα. Δηλαδή το πρωί μπορεί να πας στο βουνό για σκι και σε λίγη ώρα να βρίσκεσαι στην θάλασσα για θαλάσσιο σκι! Επίσης, μέσα στο Πανεπιστήμιο μπορείς να ασχοληθείς με άπειρες δραστηριότητες : Να πας στο γυμναστήριο, να φας σε καλό εστιατόριο και ότι άλλο μπορείς να φανταστείς.
Ας έρθουμε λίγο στο Καλαμάκι. Κάθε πότε έρχεσαι;
Έρχομαι μία φορά τον χρόνο και κάθομαι 20 ημέρες. Έρχομαι για να δω τους γονείς μου, τους φίλους μου και να κρατάω την επαφή με τη χώρα μου. Κάνω το μπάνιο μου στην «Ακτή του Ήλιου», πίνω τον καφέ μου στην Όστρια, κ.λπ. Στην Αμερική είμαι ενήμερος για ό,τι συμβαίνει εδώ. Ενημερώνομαι κάθε μέρα μέσω Internet. Μπαίνω επίσης κάθε μέρα στο Alimos Online για να βλέπω τι γίνεται στον Άλιμο, στην γειτονιά μου! (Σ’ αυτό το σημείο τον συμπαθήσαμε ακόμη περισσότερο!)
Αποχαιρετήσαμε τον Δημήτρη αφού τον ευχαριστήσαμε για τον πολύτιμο χρόνο που μας αφιέρωσε. Του ευχηθήκαμε καλό ταξίδι και δώσαμε ραντεβού για το επόμενο καλοκαίρι!
Η αλήθεια είναι ότι αισθανόμαστε πάντα υπερήφανοι όταν Έλληνες επιστήμονες διαπρέπουν στο εξωτερικό και ειδικά όταν αυτοί είναι Αλιμιώτες!
Μίλησε στην Ελισάβετ Μιτσού
Φωτο : Alimos Online
